Mij valt iets op. De laatste tijd wanneer ik vrouwen tegenkom die ik een tijdje niet heb gezien zijn ze óf de helft in omvang van wat ze altijd waren óf dubbel. Helaas ga ik zelf richting de tweede categorie en dus wil ik graag antwoord op de ‘milion-dollar-question’: Hoe doet de eerste categorie het. En wat blijkt: er wordt geprikt.
Een paar jaar geleden al heb ik het boek gelezen van Johann Hari: “Wondermiddel”. Zijn conclusie is dat we zeker weten dat heel veel mensen doodgaan aan de gevolgen van overgewicht en dat we met prikken de kans hierop verminderen, ook al weten we nog niet alles van de lange termijn effecten. Zijn conclusie luidt: vooral prikken, maar liever niet in vrouwen die nog zwanger willen worden.
Omdat hij de gewichts-issue van allerlei kanten bekijkt: cultureel, intergenerationeel, sociaal, fysiek en vooral wetenschappelijk vind ik het een geloofwaardig verhaal en heb ik geen oordeel op prikken. Hoewel het toch ook wel een beetje als vals spelen voelt. Dat ‘no-pain-no-gain’ verhaal is er bij mij blijkbaar hard ingeramd. En dat is misschien ook wel de reden dat ik twijfel of ik het zou moeten overwegen. Is er dan écht geen andere manier om blijvend lekker in je vel te zitten?
Hierbij moet ik aantekenen dat ik vanaf mijn twaalfde een nogal getroubleerde relatie met de weegschaal heb ontwikkeld, terwijl dat achteraf totale onzin is. Als ik foto’s van mezelf van 20 jaar geleden en zelfs ook nog van 10 jaar geleden zie, dan ben ik daar Prachtig. Wat een verspilling van negatieve energie.
Maar als we dan eens inzoomen op de tweede categorie. Uiteraard spelen hormonen en overgang een rol. Ongetwijfeld. En toch zijn er ook genoeg vrouwen die níet die 10 kilo aankomen, dus ik vind ook dit een slecht excuus. Terwijl ik tegelijk durf te zeggen dat ik niet dramatisch anders / slechter ben gaan eten. Dus wat zou er nog meer aan de hand kunnen zijn met dat aankomen zonder dat ik daar een oorzaak van kan aanwijzen.
Eerder heb ik het wel eens gehad over de voedingsindustrie in Amerika: te vet, te zoet, te zout, teveel. En niet te vergeten allerlei onzichtbare troep die wordt toegevoegd. Hoe Amerikanen überhaupt een gezond gewicht kunnen hebben is mij een raadsel. Maar zou het kunnen zijn dat het Amerikaanse model nu ook het vasteland van Europa heeft bereikt?
Vorige week was ik aanwezig op het coffee diner in Londen en raakte ik in gesprek met iemand die vanuit de koffiehandel dicht op de ontwikkeling van de voedingsindustrie zit. En hij bevestigde mijn vermoeden. Dat bijvoorbeeld in de paaseitjes van de supermarkt geen echte chocola meer zit, maar een soort 3D-geprinte versie, omdat echte chocola te duur is. Hij zei dat hij, tenzij het echt niet anders kon, niets uit de supermarkt meer haalt. En het wetenschappelijk bewijs ontbreekt hier volledig hè?! Dus pin me er niet op vast, maar ik neem me voor om mij hier meer in te verdiepen. Prikken kan altijd nog en tot die tijd is het dus nóg maar beter opletten met slikken…
